برگه:TaranehayeKhayyam.pdf/۸۸

این برگ هم‌سنجی شده‌است.

۸۸
ترانه‌های خیام

۶۰

  بنگر ز صبا دامن گل چاک شده،  
  بلبل ز جمال گل طربناک شده؛  
  در سایهٔ گل نشین که بسیار این گل،  
  از خاک بر آمده است و در خاک شده!  

۶۱

  ابر آمد و زار بر سر سبزه گریست،  
  بی بادهٔ گلرنگ نمیشاید زیست؛  
  این سبزه که امروز تماشاگه ماست،  
  تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!  

۶۲

  چون ابر به نوروز رخ لاله بشست،  
  بر خیز و بجام باده کن عزم درست؛  
  کاین سبزه که امروز تماشاگه تست،  
  فردا همه از خاک تو بر خواهد رست!  

۶۳

  هر سبزه که بر کنار جوئی رسته است،  
  گوئی ز لب فرشته خوئی رسته است؛  
  پا بر سر هر سبزه به خواری ننهی،  
  کان سبزه ز خاک لاله روئی رسنه است،