برگه:TaranehayeKhayyam.pdf/۸۴

این برگ هم‌سنجی شده‌است.

۸۴
ترانه‌های خیام

۴۶

  از جملهٔ رفتگان این راه دراز،  
  باز آمده‌ای کو که بما گوید راز؟  
  هان بر سر این دو راهه از روی نیاز،  
  چیزی نگذاری که نمی‌آیی باز!  

۴۷

  می خور که بزیر گل بسی خواهی خفت،  
  بی‌مونس و بی‌رفیق و بی‌همدم و جفت؛  
  زنهار بکس مگو تو این راز نهفت:  
  هر لاله که پژمرد، نخواهد بشکفت.  

۴۸

  پیری دیدم بخانهٔ خمّاری،  
  گفتم: نکنی ز رفتگان اخباری؟  
  گفتا، می خور که همچو ما بسیاری،  
  رفتند و کسی باز نیامد باری!  

۴۹

  بسیار بگشتیم بگرد در و دشت،  
  اندر همه آفاق بگشتیم بگشت؛  
  کس را نشنیدیم که آمد زین راه  
  راهی که برفت، راهرو باز نگشت!