نظیری نیشابوری (رباعیات)

  چه خوش است از دو یکدل سر حرف باز کردن سخن گذشته گفتن گله­ی دراز کردن  
  نه چنان گرفته­ای جا به میان جان شیرین که توان تو را و جان را ز هم امتیاز کردن  



  یادت به خیر باد که در گریه­ های گرم شوقی که از خودم برهانی نهاده­ای  
  ارزان مکن کرشمه­ی خوبی که در دلم ذوقی که بیش از آن نتوانی نهاده­ای