عبید زاکانی (عشاقنامه)/ز سوز عشق من جانت بسوزد

عبید زاکانی (عشاقنامه) از عبید زاکانی
(ز سوز عشق من جانت بسوزد)
  ز سوز عشق من جانت بسوزد همه پیدا و پنهانت بسوزد  
  ز آه سرد و سوز دل حذر کن که اینت بفسرد وانت بسوزد  
  مبر نیرنگ و دستان پیش آن کو به صد نیرنگ و دستانت بسوزد  
  به دست خویشتن شمعی میفروز که هر ساعت شبستانت بسوزد  
  چه داری آتشی در زیر دامان کز آن آتش گریبانت بسوزد  
  دل اندر وصل من بستی و ترسم که ناگه تاب هجرانت بسوزد  
  ندارد سودت آن گاهی که گوئی عبید آن نامسلمانت بسوزد