عبید زاکانی (غزلیات)/کرد فارغ گل رویت ز گلستان ما را

عبید زاکانی (غزلیات) از عبید زاکانی
(کرد فارغ گل رویت ز گلستان ما را)
  کرد فارغ گل رویت ز گلستان ما را کفر زلف تو برآورد ز ایمان ما را  
  تا خیال قد و بالای تو در دل بگذشت خاطر آزاد شد از سرو خرامان ما را  
  ما که در عشق تو آشفته و شوریده شدیم می‌کند حلقه‌ی زلف تو پریشان ما را  
  تا به دامان وصالت نرسد دست امید دست کوته نکند اشگ ز دامان ما را  
  در ره کعبه‌ی وصل تو ز پا ننشینیم گرچه در پا شکند خار مغیلان ما را  
  ای عبید از پی دل چند توان رفت آخر کرد سودای تو بس بی سر و سامان ما را