کلیات سعدی/غزلیات/بتا هلاک شود دوست در محبت دوست

۸۹– ط، ب

  بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست که زندگانی او در هلاک بودن اوست  
  مرا جفا و وفای تو پیش یکسانست که هر چه دوست پسندد بجای دوست نکوست  
  مرا و عشق تو گیتی بیک شکم زادست دو روح در بدنی چون دو مغز در یکپوست  
  هر آنچه بر سر آزادگان رود زیباست علی‌الخصوص که از دست یار زیبا‌خوست  
  دلم ز دست بدر برد سرو بالائی خلاف عادت آن سروها که بر لب جوست  
  بخواب دوش چنان دیدمی که زلفینش گرفته بودم و دستم هنوز غالیه بوست  
  چو گوی در همه عالم بجان[۱] بگردیدم ز دست عشقش و چوگان هنوز در پی گوست  
  جماعتی بهمین آب چشم بیرونی نظر کنند و ندانند کآتشم در توست  
  ز دوست هر که تو بینی مراد خود خواهد مراد خاطر سعدی مراد خاطر اوست  


  1. بسر.