کلیات سعدی/غزلیات/از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

۱۹۵– ب

  از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد میبرم جور تو تا وسع و توانم باشد  
  گر نوازی چه سعادت به ازین خواهم یافت؟ ور کشی زار چه دولت به از آنم باشد؟  
  چون مرا عشق تو از هر چه جهان بازاستد چه غم از سرزنش هر که جهانم باشد؟  
  تیغ قهر ار تو زنی قوّت روحم گردد جام زهر ار تو دهی قوت روانم باشد  
  در قیامت چو[۱] سر از خاک لحد بردارم گرد سودای تو بر دامن جانم باشد  
  گر ترا خاطر[۲] ما نیست خیالت بفرست تا شبی محرم اسرار نهانم باشد  
  هر کسی را ز لبت خشک تمنائی هست من خود این بخت ندارم که زبانم باشد  
  جان برافشانم اگر سعدی خویشم خوانی سَرِ این دارم اگر طالع آنم باشد  


  1. بقیامت که.
  2. رغبت.