کلیات سعدی/غزلیات/مرا دلیست گرفتار عشق دلداری

۵۶۴ – خ

  مرا دلیست گرفتار عشق دلداری سمن‌بری، صنمی، گلرخی، جفاکاری  
  ستمگری، شغبی، فتنهٔ، دل‌آشوبی هنروری، عجبی، طرفهٔ، جگرخواری  
  بنفشه‌زلفی، نسرین‌بری، سمن‌بوئی که ماه را بر حسنش نماند بازاری  
  همای‌فری طاوس حسن و طوطی‌نطق بگاه جلوه‌گری چون تذرو رفتاری  
  دلم بغمزهٔ جادو ربود و دوری کرد کنون بماندم بی‌او چو نقش دیواری  
  ز وصل او چو کناری طمع نمیدارم کناره کردم و راضی شدم بدیداری  
  ز هرچه هست گزیرست و ناگزیر از دوست چه چاره سازد در دام دل گرفتاری؟  
  در اشتیاق جمالش چنان همی نالم چو بلبلی که بماند[۱] میان گلزاری  
  حدیث سعدی در عشق او چو بیهده است نزد دمی چو ندارد زبان گفتاری[۲]  


  1. ظاهراً «بنالد» درست‌تر باشد.
  2. این غزل در نسخ بسیار قدیم و در اکثر نسخه‌ها نیست.