کلیات سعدی/غزلیات/نظر خدای بینان طلب هوا نباشد

۱۹۷– ط

  نظر خدای بینان طلب هوا نباشد سفر نیازمندان قدم خطا نباشد  
  همه وقت عارفانرا نظرست و عامیانرا نظری معاف دارند و دوم روا نباشد  
  بنسیم صبح باید که نبات زنده باشی نه جماد مرده کان را خبر از صبا نباشد  
  اگرت سعادتی هست که زنده‌دل بمیری بحیاتی اوفتادی که دگر فنا نباشد  
  بکسی نگر که ظلمت بزداید از وجودت نه کسی نعوذبالله که در او صفا نباشد  
  تو خود از کدام شهری که ز دوستان نپرسی؟ مگر اندران ولایت که توئی وفا نباشد  
  اگر اهل معرفت را چو نی استخوان بسنبی[۱] چو دفش بهیچ سختی خبر از قفا نباشد  
  اگرم تو خون بریزی بقیامتت نگیرم که میان دوستان این همه ماجرا نباشد  
  نه حریف[۲] مهربانست، حریف سست پیمان که بروز تیرباران سپر بلا نباشد  
  تو در آینه نگه کن که چه دلبری، ولیکن تو که خویشتن ببینی نظرت بما نباشد  
  تو گمان مبر که سعدی ز جفا ملول گردد که گرش تو بی جنایت بکشی جفا نباشد  
  دگری همین حکایت بکند که من، ولیکن چو معاملت ندارد سخن آشنا نباشد  


  1. بسوزی.
  2. رفیق.