کلیات سعدی/غزلیات/گلست آن یاسمن یا ماه یا روی

۶۲۹ – ط

  گلست آن یاسمن یا ماه یا روی شبست آن یا شبه یا مشک یا بوی  
  لبت دانم که یاقوتست و تن سیم نمیدانم دلت سنگست یا روی  
  نپندارم که در بستان فردوس بروید چون تو سروی بر لب جوی  
  چه شیرین لب سخنگوئی که عاجز فرو میماند از وصفت سخنگوی  
  ببوئی[۱] الغیاث از ما برآید که ای باد از کجا آوردی این بوی؟  
  الا ای ترک آتشروی ساقی بآب باده عقل از من فرو شوی  
  چه شهرآشوبی ای دلبند خودرای[۲] چه بزم‌آرائی ای گلبرگ خودروی  
  چو در میدان عشق افتادی ایدل بباید بودنت سرگشته چون گوی  
  دلا گر عاشقی میسوز و میساز تنا گر طالبی می‌پرس و می‌پوی  
  درین ره جان بده یا ترک ما گیر برین در سر بنه یا غیر ما جوی  
  بداندیشان ملامت میکنندم که تا چند احتمال یار بدخوی؟  
  محالست این که ترک دوست هرگز بگوید سعدی ای دشمن تو میگوی  


  1. ببویش.
  2. مقبول، مفتون.