کلیات سعدی/غزلیات/سل المصانع رکبا تهیم فی الفلوات

۵۲۱ – م

  سَلِ المصانِعَ رَکبا تَهیمُ فِی الفلواتِ تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی؟  
  شبم بروی تو روزست و دیده‌ها[۱] بتو روشن و ان هَجرت سَواء عَشیتی و غَداتی  
  اگر چه دیر[۲] بماندم امید برنگرفتم مَضی الزمانُ و قَلبی یقولُ انک آتِ  
  من آدمی بجمالت نه‌دیدم و نه‌شنیدم اگر گلی بحقیقت عجین آب حیاتی  
  شبان تیره امیدم بصبح روی تو باشد وَ قَد تُفتشُ عَینُ الحیوةِ فِی‌الظلمات  
  فکم تُمرِرُ عیشی وَ اَنتَ حاملُ شَهد جواب تلخ بدیعست از اندهان نباتی  
  نه پنجروزهٔ عمرست[۳] عشق روی تو ما را وَجدتَ رائحةَ الودّ[۴] اِن شَممتَ رُفاتی  
  وَصفتُ کلَ مَلیحٍ کما یُحب و یُرضی محامد تو چگویم که ماورای صفاتی  
  اَخافُ مِنکَ و ارجو و استغیثُ و اَدنو که هم کمند بلائی و هم کلید نجاتی  
  ز چشم دوست فتادم بکامهٔ دل دشمن اَحبتی هَجرونی کما تَشاءُ عُداتی  
  فراقنامهٔ سعدی عجب که در تو نگیرد و ان شَکوتُ الی الطیرِ نُحنَ فی الوکنات[۵]  


  1. در بعضی از نسخ چاپی: دیده‌ام.
  2. دور.
  3. نه پنجروزه حیوتست. نه پنجروزهٔ عیشست.
  4. الحب.
  5. در نسخهٔ چاپی: فی‌الوکرات.